ತುಳುನಾಡಿನ ಆಡಳಿತ ಮಜಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪದವಿಗಳು ಪುರಾತನ ನಾಗರೀಕತೆಯ ಪ್ರತೀಕ
(ಕೃಪೆ:ತುಳು ವಲ್ಡ್)
ಈ ಲೇಖನವು ಅಂತಿಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಣಯವಲ್ಲ. ಇದು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಇತಿಹಾಸ, ಜನಪದ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ರೂಪಿಸಲಾದ ಒಂದು ಸಂಶೋಧನಾ ಮಾದರಿ. ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುವುದು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸುವುದಾಗಿದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ ತುಳುನಾಡಿನ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಿನವರೆಗೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು:
ಕುಟುಂಬ → ಊರು → ಅಜಲ್ → ಗುತ್ತು → ಪಿರ್ಕ → ಮಾಗಣೆ → ಸೀಮೆ → ರಾಜ್ಯೊ → ದೇಶೊ
ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಡಳಿತ ಘಟಕಕ್ಕೂ ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿದ್ದು, ಆತನನ್ನು ಆ ಘಟಕದ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬಿರುದಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಡಳಿತ ಘಟಕ| ಮುಖ್ಯಸ್ಥ (ಸಂಶೋಧನಾ ಮಾದರಿ)
ಕುಟುಂಬ| ಯಜಮಾನೆ
ಊರು| ಗುರಿಕಾರೆ
ಅಜಲ್| ಗಡಿಕಾರೆ
ಗುತ್ತು| ಗುತ್ತಿನಾರೆ
ಪಿರ್ಕ| ಪಟೇಲೆ
ಮಾಗಣೆ| ಬಂಟೆ
ಸೀಮೆ| ಬಳ್ಳಾಳೆ
ರಾಜ್ಯೊ| ಅರಸೆ
ದೇಶೊ| ಅಳುಪೆ
ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಭಾಷಾ ವಿನ್ಯಾಸ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಜಮಾನೆ → ಗುರಿಕಾರೆ → ಗಡಿಕಾರೆ → ಗುತ್ತಿನಾರೆ → ಪಟೇಲೆ → ಬಂಟೆ → ಬಳ್ಳಾಳೆ → ಅರಸೆ → ಅಳುಪೆ
ಈ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳು ತುಳು ಭಾಷೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಸೂಚಕ ಸಂಬೋಧನೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಆಡಳಿತ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪ್ರಾಚೀನ ಬಿರುದುಗಳಾಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಊಹೆಯನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ.
ಆಡಳಿತದ ಮೊದಲ ಘಟಕ ಕುಟುಂಬ. ಇದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಯಜಮಾನೆ. ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿ, ಕೃಷಿ, ದೈವಾರಾಧನೆ, ವಾರಸುದಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಯಜಮಾನೆ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಇಂದಿಗೂ "ಯಜಮಾನೆ" ಎಂಬ ಪದ ತುಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಸಂಬೋಧನೆಯಾಗಿದೆ.
ಹಲವಾರು ಕುಟುಂಬಗಳು ಸೇರಿ ಊರು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಊರಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಗುರಿಕಾರೆ. ಊರಿನ ಸಭೆ, ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆ, ಕೃಷಿ, ದೈವಾರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ನ್ಯಾಯದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಗುರಿಕಾರನ ಮೇಲಾಗಿತ್ತು. ಇಂದಿಗೂ ದೇವಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ದೈವಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಗುರಿಕಾರನ ಸ್ಥಾನ ಉಳಿದಿರುವುದು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಊರಿನ ನಂತರದ ಆಡಳಿತ ಘಟಕ ಅಜಲ್. ದೈವಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ "ಯಾವ ಅಜಲಿನವರು?" ಎಂದು ಕೇಳುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಜಲ್ ಎಂಬ ಆಡಳಿತ ಘಟಕ ಹಿಂದೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂಬ ಬಲವಾದ ಜನಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸೂಚನೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನು ಗಡಿಕಾರೆ ಎಂದು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಶಾಸನಾಧಾರಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಅಜಲ್ಗಿಂತ ಮೇಲಿನ ಘಟಕ ಗುತ್ತು. ಗುತ್ತುಮನೆಗಳು ಕೇವಲ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಆಡಳಿತ, ಧಾನ್ಯ ಸಂಗ್ರಹ, ನ್ಯಾಯ, ದೇವಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಾಯಕತ್ವದ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಗುತ್ತಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಗುತ್ತಿನಾರೆ. ಈ ಸಂಬೋಧನೆ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ.
ಮುಂದಿನ ಹಂತ ಪಿರ್ಕ. ವಿಜಯನಗರ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಪಿರ್ಕ ಕಂದಾಯ ಘಟಕವಾಗಿದ್ದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವೆ. ಈ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಪಿರ್ಕದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಪಟೇಲೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಪಟೇಲ್, ಪಟ್ಟೀಲ, ಪಟ್ಟೆಗಾರ ಮುಂತಾದ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ "ಪಟೇಲೆ"ಗೆ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
ಅದರ ನಂತರ ಮಾಗಣೆ. ಮಾಗಣೆ ಪ್ರಮುಖ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಕಂದಾಯ ಘಟಕವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಬಂಟೆ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಮಾಗಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಘಟಕ ಸೀಮೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸೀಮೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನು ಬಳ್ಳಾಳೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ತುಳುನಾಡಿನ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಗಾದೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ:
"ಬಂಟೆ ಸೊರ್ಕುದು ಬಳ್ಳಾಳೆ."
ಇಲ್ಲಿ "ಸೊರ್ಕುದು" ಎಂದರೆ "ಬಳಿಯುವುದು", "ಬೆಳೆದು ಮೇಲಿನ ಹಂತ ತಲುಪುವುದು" ಎಂಬ ಅರ್ಥ. ಈ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಈ ಗಾದೆಯು "ಬಂಟೆಯಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದವನು ಬಳ್ಳಾಳೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ" ಅಥವಾ "ಬಂಟೆಯಿಂದ ಬಳ್ಳಾಳೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬೆಳವಣಿಗೆ" ಎಂಬ ಆಡಳಿತ ಕ್ರಮದ ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದೆಂಬ ಸಂಶೋಧನಾ ಊಹೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡಬಹುದು. ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಪಾಡ್ದನಗಳು, ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ತುಳು ನಿಘಂಟುಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಅಗತ್ಯ.
ಹಲವಾರು ಸೀಮೆಗಳು ಸೇರಿ ರಾಜ್ಯೊ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರ ಅಧಿಪತಿ ಅರಸೆ. "ಅರಸೆ" ಎಂಬ ಪದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅನೇಕ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ ಅಥವಾ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದವಾಗಿದೆ.
ರಾಜ್ಯೊಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿ ದೇಶೊ ಎಂಬ ಹಂತವಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂಬ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಈ ಲೇಖನ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಅಳುಪೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ "ಅಳುಪೆ" ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ರಾಜವಂಶದ ಹೆಸರಲ್ಲದೆ ಆಡಳಿತ ಬಿರುದಾಗಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಅಳುಪರ ಶಾಸನಗಳು ಮತ್ತು ತಾಮ್ರಶಾಸನಗಳ ಮರುಪರಿಶೀಲನೆ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಬಹುದು.
ಈ ಅಧ್ಯಯನದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ದೈವಾರಾಧನೆಯನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ಜೀವಂತ ಮೂಲವಾಗಿ ನೋಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಶಾಸನಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಜನರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಮೃತಿ ದೈವಾರಾಧನೆ, ಪಾಡ್ದನಗಳು ಮತ್ತು ಜನಪದ ಗಾದೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ "ಯಾವ ಊರು?", "ಯಾವ ಅಜಲ್?", "ಯಾವ ಗುತ್ತು?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇವಲ ಪರಿಚಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಹಳೆಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಉಳಿದಿರುವ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗಳಾಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ.
ತುಳುನಾಡಿನ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೇವಲ ರಾಜರ ಇತಿಹಾಸ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜನಪದ ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಪದಗಳು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೂಲಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಯವೆಂದು ಅಲ್ಲ, ತುಳುನಾಡಿನ ಆಡಳಿತ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ, ತುಳುನಾಡಿನ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪುರೇಷೆಗಳು ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಡುಪಿ ಮೂಲದ ಬೆನಗಲ್ ನರಸಿಂಗ ರಾವ್ (ಬಿ. ಎನ್. ರಾವ್) ಅವರು ಸಂವಿಧಾನ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತ ಪರಂಪರೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.